تا آنجايي كه من مي دانم(يعني از كسي شنيدم كه استاد اين حرف ها بود) زبان 10 كاركرد دارد!كه با 9 تاي اولش هيچ كاري ندارم.

كاركرد آخرش ياوه است!بله درست شنيديد ياوه!

يعني همين حرفهايي كه مي شنويم و هيچ تاثيري ندارند!

پركاربرد ترين كاربرد زبان همين ياوه است.

كافي ست تلويزيون را روشن كنيد!

و كانال را روي يكي از اين سريال هاي عاشقانه يا اين سخراني هاي مزخرف تنظيم كنيد و چگونگي استفاده از اين كاربرد زباني را خيلي خوب ياد بگيريد.

كارگردان ها ،مسئولين محترم ،فيلم نامه نويسان ،مجريان و... استادان ياوه هستد.

اصلا شرط تصاحب اين مشاغل همين استادي ست.

اگر تلويزيون نداريد راديو را روشن كنيد!

راديو به شيوه ي زيبايي برنامه توليد مي كند.

يك موضوع مي اندازد وسط و شماره صندوق صوتي را اعلام مي كند و يك شماره اس ام اس  مي دهد.علافين محترم زنگ مي زنند و لوس بازي از خودشان در مي آورند.و صدا ها پخش مي شود ،پيامك ها خوانده مي شود،تهيه كننده ي عزيز هم 4-5 تا موسيقي وسطش مي رود.مجري هم كلي ننر بازي در مي آورد و تمام!

ياوه خيلي قشنگ در راديو قدم مي زند و مردم با آن حال مي كنند فراوان!

البته لازم به ذكر است كه تك و توك برنامه هاي خوب هم وجود دارند!

اما مطبوعات!!!

مطبوعات كه اصل ياوه است.

هيچ فرقي ندارد كه روزنامه يا مجله زرد باشد يا سبز يا پرتقالي!

مجله هاي زرد بيچاره ،خوب بلد نيستند كه چه كار كنند براي همين زرد مي شوند!

و مجله هاي پرطرفدار كه اسم جوان هم يدك مي كشند خيلي ماهرانه مقاله و گزارشي مي نويسند كه هيچ سود يا ضرري به حال خواننده ندارد و بعد از خواندنش مي فهمي كه سرت كلاه رفته و وقتت تلف شده!

حالا باز هم مطبوعات زياد وقت آدم را نمي گيرد!ولي وقتي كه كتابي 300 صفحه اي را مي خواني كه ياوه است دلت مي خواهد خودت را بكشي!البته خواننده بايد عاقل باشد ولي گاهي كتاب ها هم آدم را مي فريبند!